Lwowska szkoła matematyczna
Lwowska szkoła matematyczna była wyjątkowym fenomenem w świecie akademickim międzywojennej Polski. Choć jej początki sięgają Krakowa, to najważniejsze osiągnięcia powstały na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Jej dynamiczny rozwój przerwał wybuch II wojny światowej. Większość kadry uczelni została zamordowana przez Niemców, wśród nich również uczeni tworzący tę szkołę matematyczną. Niektórzy jednak ocaleli i po wojnie kontynuowali swoją pracę na uniwersytetach w Warszawie i we Wrocławiu.
O trzech z nich — Stefanie Banachu, Hugonie Steinhausie i Stanisławie Ulamie — mogliśmy posłuchać podczas bardzo interesującego wykładu, który w czwartek, 23 kwietnia, wygłosiła dla naszych uczniów dr Magdalena Gibiec z Wydziału Historii Uniwersytetu Wrocławskiego. Wykład zatytułowała: „Gęś, kawiarnia i bomba atomowa, czyli o lwowskiej szkole matematycznej”. W barwny i ciekawy sposób przedstawiła historię szkoły oraz jej najwybitniejszych przedstawicieli.
Opowiedziała, jak matematycy spotykali się w kawiarni przy ul. Szkockiej we Lwowie, gdzie omawiali różne zagadnienia matematyczne, zapisując je początkowo na blatach stolików, a później — dzięki interwencji pani Łucji, żony Stefana Banacha — w zeszycie, który nazwano Księgą Szkocką. Jego lektura świadczy o doniosłości problemów, którymi się zajmowano, ale także o dystansie, jaki mieli do swojej pracy. Dowodem na to mogą być choćby nagrody, które wyznaczali dla osób rozwiązujących rozważane przez nich problemy matematyczne. Wśród nagród znalazła się m.in. tytułowa gęś.